Pomagam ludziom i organizacjom rozumieć AI — i jak je stosować, nie tracąc tego, co czyni ich sobą.

Przez piętnaście lat budowałem i zabezpieczałem technologię — infrastrukturę, sieci, ryzyko, nadzór. Wiem, co się dzieje, gdy systemy zawodzą, i wiem, czego potrzeba, by się trzymały. To doświadczenie ukształtowało moje myślenie o wszystkim, łącznie ze sztuczną inteligencją: nie jako o szumie, nie jako o magii, lecz jako o potężnym systemie, który trzeba zrozumieć, zabezpieczyć i dobrze wykorzystać.

Dziś robię tę pracę na dwa sposoby. Jako strateg pomagam organizacjom podejść do AI — adopcja, nadzór, ryzyko, cyberbezpieczeństwo, przepaść między tym, co technologia faktycznie robi, a tym, co obiecują prezentacje marketingowe. Jako edukator prowadzę szkolenia i warsztaty, występuję na konferencjach i mentorję liderów. Większość pracy, na której mi naprawdę zależy, dzieje się właśnie w tych salach.

Oto kawałek tego, jak to wygląda w praktyce.

Występowałem jako prelegent na Skills4Future, inicjatywie Coca-Cola Company i Coca-Cola Foundation, ucząc młodych ludzi w wieku 16-26 lat, jak pracować z generatywnym AI — prompting, ChatGPT, Perplexity, Suno do muzyki, modele generujące obrazy oraz jak używać tego zestawu jako realnej, konkurencyjnej kompetencji w karierze, w którą wchodzą. Z Coca-Colą współpracuję od kilku lat, wracając, by uczyć ich zespoły o kreatywności, automatyzacji, robotyce, fizycznym AI, prawdzie o promptingu, długoterminowych zagrożeniach systemów agentowych i o tym, jak zespoły marketingu mogą współpracować z agencjami w tym nowym krajobrazie.

W E. Wedel, ikonicznej polskiej firmie czekoladowej założonej w 1851 roku, poprowadziłem dedykowane szkolenie z AI dla zespołów marketingu i R&D — czym AI jest naprawdę, jak zespoły markowe mogą je wykorzystać, jak za kulisami buduje się influencerów AI, generowanie wideo w Sora, Runway i HeyGen, tworzenie muzyki w Suno i Udio, orkiestracja narzędzi przez MCP, n8n i Zapier, a także pogłębione spojrzenie na Microsoft Copilot (o które wprost prosili w kontekście wewnętrznej adopcji). Przepracowaliśmy również kwestie bezpieczeństwa, ekspozycji prawnej i tego, co jest faktycznie akceptowalne wewnątrz regulowanej marki.

Na Confidence Conference 2025, w ścieżce cyberbezpieczeństwa dla zarządów, prezentowałem w imieniu Standard Chartered na temat deepfake'ów — krajobraz zagrożeń, jak grupy przestępcze wykorzystują generatywne AI do oszustw i przekrętów oraz jaki playbook organizacje muszą zbudować, by skutecznie wykrywać, reagować i być odpornymi.

W czerwcu 2026 będę uczestnikiem panelu na Women in Tech Warsaw, rozmawiając o nieuświadomionych uprzedzeniach w systemach AI — dlaczego inkluzywny język i inkluzywne projektowanie mają znaczenie w erze AI.

Poza nazwanymi wydarzeniami prowadzę stałe warsztaty o podatnościach AI, prompt engineeringu na poziomie wprowadzającym i zaawansowanym, AI w codziennym życiu oraz AI dla zespołów cyberbezpieczeństwa i centrów SOC. Mentorję też dyrektorów i wyższą kadrę kierowniczą w temacie podejścia do AI w środowiskach regulowanych — co liderzy naprawdę muszą wiedzieć, jak nadzorować adopcję bez jej zamrażania i jak ujawniać podatności, których większość organizacji nie zdaje sobie sprawy, że już u siebie ma.

To, co spina to wszystko, to fakt, że pracuję ponad granicami, których większość strategów AI nie przekracza: cyberbezpieczeństwo, strategia AI, nadzór korporacyjny, narzędzia kreatywne, robotyka i ludzka strona tego, jak organizacje faktycznie wdrażają technologię. Większość ludzi mówiących o AI pochodzi z jednego z tych światów. Ja pracuję we wszystkich naraz.

To jest ta praca.